Η ονομασία του φασολιού και τα κατάλοιπα του, από το φασίολος στο false

Η ονομασία των φασολιών Η ονομασία των φασολιών προέρχεται από τη αρχαία Ελληνική φασίολος (ή και φάσηλος, φασήολος). Ο φασίολος στην αρχαία Ελλάδα ήταν πιθανότατα ένα είδος λούπινου (Lupinus). Τα φασόλια που καλλιεργούνται σήμερα προέρχονται από τη Νότια Αμερική και προέρχονται από διάφορα είδη και υβρίδια μεταξύ αυτών. Η γενική επιστημονική ονομασία που χρησιμοποιείται για…

Details

Το φυτό υπετροφή ρόκα, που οι αγρότες το ονόμαζαν “απάτη”

Η ρόκα Η ρόκα (Eruca vesicaria) ήταν από πάντα ένα παραμελημένο είδος και ισχυρό ζιζάνιο για τους αγρότες. Για πολλούς αγρότες “ρόκα” σημαίνει “απάτη”, καθώς το βράδυ απελευθερώνει ωραίο οσμή, ενώ κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν αποπνέει καμία οσμή. Ρόκα vs Μαρούλι Ίσως να μην είναι γνωστό, αλλά η ρόκα θεωρείται το «αντίδοτο» του…

Details

Η φράση “άρες, μάρες κουκουνάρες” και οι κουταμάρες

Από που προέρχεται η φράση Η έκφραση προέρχεται πιθανότατα από αρχαίες Ελληνικές κατάρες. Στον ενικό η λέξη είναι κατάρα και με την πάροδο των χρόνων για λόγους καθαρά εύηχους και μόνο προσετέθη και το «μ», δηλαδή: Κατ-άρα-μάρα. Και έτσι στη νεότερη ελληνική έγινε -αρα-μάρα, άρες μάρες, έβαλαν και την «κούφια» ομοιοκατάληκτη λέξη κουκουνάρες και δημιουργήθηκε…

Details

Το τίλιο, το φλαμούρι και η φιλύρα

Τα είδη Οι αυτοφυής φλαμουριές (ή και φιλύρες) στην Ελλάδα, ανήκουν σε τέσσερα διαφορετικά είδη: Tilia tomentosa, T. cordata, T. rubra και T. platyphyllos, από τις οποίες η πιο κοινή είναι η Tilia tomentosa. H εποχή άνθισης είναι ο Μάιος-Ιούνιος, και είναι η εποχή που συλλέγονται τα άνθη που χρησιμοποιούνται για το γνωστό ρόφημα “τίλιο”…

Details

Από τα βούρλα στην πλαστική σακούλα

Βούρλα και παρασκευές Τα βούρλα (Juncus) είναι αειθαλή, υδροχαρή φυτά με επιμήκη φύλλα και με μακριούς κυλινδρικούς και ιδιαίτερα ευέλικτους και ισχυρούς βλαστούς. Για αυτό και από τους βλαστούς των βούρλων κατασκευάζονται καλάθια, σχοινιά μεταφοράς προϊόντων, τυροβόλια, κ.ά.     Όταν δεν υπήρχε πλαστική σακούλα Τα καλάθια αλλά και τα σχοινιά από τα βούρλα χρησιμοποιήθηκαν…

Details

Ένα παρασιτικό και επικίνδυνο είδος πήρε το όνομα του Slobodan Milosevic, που θεωρήθηκε μεγάλος εγκληματίας πολέμου και, που τελικά, αθωώθηκε πανηγυρικά μετά τον θάνατό του

Ποιος ήταν ο Milosevic Ο Slobodan Milosevic ήταν ο τελευταίος πρόεδρος της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Θεωρήθηκε ως ένας από τους κυριότερους υπαίτιους για τους πολέμους που έγιναν στην πρώην Γιουγκοσλαβία, και που κατέληξαν στη διάλυση της. Το 1999, κατά τη διάρκεια του πόλεμου του Κοσόβου, κατηγορήθηκε ότι είχε διατάξει ή είχε επιτρέψει τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου.…

Details

Τα μπαρμπούτσαλα, καρπός γνωστού φρούτου του δάσους

Η λέξη “μπαρμπούτσαλα” Οι περισσότεροι έχουν ακούσει και χρησιμοποιήσει τη λέξη “μπαρμπούτσαλα”. Χρησιμοποιείται όταν κάποιος θέλει να πει “λόγια δίχως νόημα” ή “βλακείες”. Αλλά, τα μπαρμπούτσαλα είναι και κάτι άλλο, και η απάντηση έρχεται μάλλον από την Ευρυτανία ή τουλάχιστον, εκεί οι κάτοικοι έδωσαν μια απάντηση. Τα τσάπουρνα Σύμφωνα με τους κάτοικους της Ευρυτανίας μπαρμπούτσαλα…

Details

«Τουμπεκί ψιλοκομμένο» ποιος το έκανε και γιατί

Τι είναι το τουμπεκί Το τουμπεκί (στα Τούρκικα tömbeki) λέγεται ο καπνός (από το είδος Nicotiana alata) που χρησιμοποιούν στο ναργιλέ. Γιατί έπρεπε να είναι ψιλοκομμένος Στα καφενεία μέχρι το μεσοπόλεμο ήταν διαδεδομένος ο ναργιλές. Εκεί το τουμπεκί το έκοβε ο παρασκευαστής του, ο «ταμπής», σε πολύ μικρά κομμάτια. Ο βαθμός στον οποίο το «ψιλοέκοβε»…

Details

Το γνωστό καυλί, από το αρχαίο ελληνικό καυλός

Η ιστορία της λέξης “καυλί” Πολλές φορές το «cauli» (καυλί) χρησιμοποιείται στις επιστημονικές (λατινικές) ονομασίες των φυτών, όπως π.χ. στο Salix amplexicaulis (amplex + caulis) κλπ. Σημαίνει κλαδί/βλαστός και πρόκειται για ελληνική λέξη που είναι υποκοριστικό του καυλός και σημαίνει κοτσάνι, βλαστός. Κοτσάνι σημαίνει και το τσουνί, από το οποίο με αναδιπλασιασμό βγαίνει το «τσουτσούνι», το παιδικό πέος… “άγνωστο” πως στην νεοελληνική έφτασε…

Details

Το σύκο και ο “συκοφάντης”

Η σημασία του σύκου στην αρχαία Ελλάδα Τα σύκα (Ficus carica) ήταν υπερ-πολύτιμα για τους αρχαίους Έλληνες καθώς ήταν ένα από τα πιο σημαντικά γλυκαντικά τους, μαζί με το μέλι (δεν είχαν ζάχαρη και άλλα γλυκαντικά). Για την προστασία από κλοπές είχαν ισχυρές ποινές, ενώ πιθανότατα αυτοί που εντόπιζαν και φανέρωναν τους κλέφτες των σύκων ονομάζονταν…

Details